تبلیغات
جودو برای همه - هنرهای رزمی یا ورزش های رزمی (با محوریت هنر جودو)

جودو یک هنر رزمی، یک ورزش علمی و یک فعالیت فوق العاده فکری و روحیست

هنرهای رزمی یا ورزش های رزمی (با محوریت هنر جودو)

نویسنده : mousavinia
تاریخ:پنجشنبه هفتم خرداد 1394-22:04


به گزارش روابط عمومی فدراسیون جودو و کوراش، احسان ناصری كارشناس ارشد حقوق كیفری و جرم شناسی متخصص حقوق ورزشی و مربی رسمی جودو و دفاع شخصی مطلب آموزشی با عنوان هنرهای رزمی یا ورزش های رزمی (با محوریت هنر جودو) را ارائه داد.

 

تمامی انواع هنرهای رزمی به منظور جنگیدن و نبرد كردن طراحی شده است و هر كشوری به نوبه خود با استفاده از هنر رزمی مختص مردم خود به دفاع در مقابل دشمنان یا تسلط بر سرزمین های دیگرو كشور گشایی مبادرت كرده است.

 

بعد از جنگ دوم جهانی به دلیل كشتارهای عظیمی كه در دو دوره جنگ های بین المللی رخ داد و احتمال این می رفت كه نسل بشر به كلی از بین برود، كشورهای مختلف به فكر صلح و ایجاد دوستی و اتحاد با هم افتادند. یكی از این مواردی كه سبب صلح و دوستی بین كشورها می شد بحث رقابت های ورزشی و انواع مسابقات ورزشی بود كه به صورت مسابقات المپیك و جام های جهانی رونق گرفت. هنرهای رزمی در این بین از نقش ویژه ای برخوردار بودند.

 

هنرهایی كه تا دیروز به سربازان و نظامیان به منظور كُشتن افراد در جنگ آموزش داده می شد امروز به شكل ورزش های رزمی و فعالیت های ورزشی تبدیل شده است. این قبیل ورزش ها تا دیروز سلاح های مهلكی بودند كه منجر به از بین رفتن انسان ها می شدند ولی امروزه به ورزش هایی تبدیل شده اند كه سبب لذت و شادی و نشاط افراد مختلف می شوند. یكی از علل اساسی كه سبب این تغییرات كلی در هنرهای رزمی شد بحث جداسازی یا به عبارتی بهتر خارج كردن تكنیك های ممنوعه و خطرناك این هنرها بود كه با تفكیك فنون ممنوعه از این هنرها، این قابلیت صلح آمیز بودن به ورزش های رزمی اضافه شد. پس باید به تفاوت بین هنرهای رزمی و ورزش های رزمی آگاه باشیم. زمانی كه هنرجو به دنبال ورزش كردن و لذت بردن و شادی و سلامتی است باید سراغ ورزش های رزمی برود و زمانی كه به دنبال روش های دفاع شخصی و حفاظت از خود در مقابل حملات واقعی و خطرناك است باید به سراغ هنرهای رزمی برود.

 

این تفاوت ها را با تشریح جدول فنون جودو به عنوان یك رشته استاندارد رزمی بیان می كنیم.

 

در هنر جودو ما با 5 دسته از فنون مختلف و مهارت های رزمی روبرو هستیم.

 

گروه اول: فنون پرتابی هستند كه در اصطلاح ناگه وازا نامیده می شوند و به دو دسته متفاوت تقسیم می شوند. دسته اول فنون پرتابی كه در حالت ایستاده و سرپا قابلیت اجرایی دارند. در اصطلاح این دسته را تاچی وازا می نامند كه خود به زیر شاخه های كوچك تر فنون دست ته وازا، فنون كمر گوشی وازا ، فنون پا آشی وازا تقسیم می شوند. دسته دوم فنون پرتابی است كه در حالت خوابیده قابلیت اجرا دارند و در اصطلاح سوتمی وازا نامیده می شود این دسته با دو زیر شاخه اصلی فنون پرتابی خوابیده به جلو ماسوتمی وازا و فنون پرتابی خوابیده به پهلویوكوسوتمی وازا شناخته می شوند. جودوكار در این گروه از فنون پرتابی اعم از ایستاده و خوابیده می آموزد كه چگونه با بی تعادل كردن حریف (كوزوشی) و قرار گرفتن در موقعیت مناسب (تسوكوری) حریف را به سمت و زاویه دلخواه پرتاب كند (كاگه).

گروه دوم فنون مبارزه بر روی زمین و در خاك است. یكی از اصول استثنایی جودو در همین شكل از مبارزه قرار دارد كه معتقدند حریف بعد از افتادن و در خاك بودن هنوز قابلیت تهاجمی و تدافعی دارد و تا زمان تسلیم شدنش باید به مبارزه چه در سرپا و چه در خاك ادامه داد. این گروه از فنون در اصطلاح به نِه وازا معروف است و خود به 3 دسته مختلف از مهارت های رزمی تقسیم می شود.

 

دسته اول فنون نگه داشتن و فلج كردن حریف در خاك است كه به اوسای كومی وازا شهرت دارد. جودوكار در این مهارت می آموزد چگونه حریف را در خاك میخكوب و بی حركت كرده و او را برای نقشه های خود تحت كنترل درآورد.

 

دسته دوم فنون شیمه وازا است كه معنای آن به فارسی فنون بیهوشی و خفه كردن حریف است. جودوكار با استفاده از این مهارت خاص تبدیل به حریفی قدرتمند برای سایر حریفانش می شود در این مهارت فرد می آموزد در كمترین زمان ممكن (1 تا 10 ثانیه) حریفان خود را به حالت بیهوشی، اغما و حتی مرگ هدایت كند.

 

دسته سوم فنون كانست سو وازا نام دارد كه معادل لغوی آن فنون قفل و شكست مفاصل بدن حریف می شود. در این مهارت هم جودوكار با فراگیری روشهای خاص و مرموزی تبدیل به یك حریف خطرناك می شود كه به محض اجرای این دسته از فنون حریف مقابل مجبور به تسلیم شدن و قبول شكست می كند وگرنه با صدمات و آسیب های جبران ناپذیری تا آخر عُمر همراه می شود. (در بین هنرهای رزمی تنها رشته ای كه فرد را قادر می سازد تا بر روی زمین و خاك هم با حریفان به نبرد ادامه دهد جودو است) (رشته هایی مثل جوجیتسوی برزیلی این مهارت ها را از اساتید ژاپنی جودو مثل سنسی مائدا و سنسی كیمورا آموخته اند).

 

گروه سوم: فنون خفه كردن یا شیمه وازا نام دارد. در این گروه جودو كار می آموزد به سه شیوه مختلف و كاربردی حریف را به بیهوشی و مرگ برساند.

 

روش اول: با فشارهایی كه به شریان كاروتید كنار گردن حریف وارد می شود در فاصله زمانی 1 تا 5 ثانیه فرد دچار حالت اغماء و بیهوشی می شود.

 

روش دوم: با فشارهایی كه به مسیر هوایی حریف از قبیل گلو، نای و ... می آید راههای تنفسی و اكسیژن رسانی به حریف قطع می شود و حریف در فاصله زمانی 5 تا 20 ثانیه به حالت خفه شدن می رسد.

 

روش سوم: هم با فشار به قفسه سینه و شُش های حریف و بستن دهان و بینی حریف با لباس یا بدن جودوكار او را به حالت اغماء درمی آورند. اگر فنون خفه كردن این گروه هم در مقابل حریف ایستاده و هم حریف نشسته و هر حالت دیگر صورت پذیرد در گروه سوم جای دارد ولی اگر از فنون خفه كردن فقط در مقابل حریف در خاك افتاده استفاده كنیم. این مهارت ها در قالب گروه دوم فنون و مهارت های مبارزه در خاك مصداق می یابد «در جنگ جهانی دوم ژاپنی ها با استفاده از همین فنون خفه كردن لطمات جبران ناپذیری به بدنه ارتش آمریكا وارد كردند. ژاپنی ها با تشكیل دسته های 5 نفره و افراد مسلط به فنون شیمه وازا با استفاده از تاریكی شب و غفلت دشمن اقدام به خفه كردن و از بین بردن سربازان و افسران آمریكایی می كردند.»

 

گروه چهارم به فنون كانست سووازا معروف است كه معادل فارسی آن فنون قفل و شكست مفاصل بدن حریف می شود. جودوكار در این مهارت ویژه می آموزد چگونه با چرخش و پیچش و كشیدن مفاصل حریف او را وادار به شكست و تسلیم شدن نمایید. این فنون در تمامی مفاصل بدن از جمله مچ، آرنج، انگشتان دست و پا، كتف، بازو، گردن، ستون فقرات، كمر، زانو و ... قابلیت اجرا دارند. تفاوتی كه بین فنون گروه چهار با دسته سوم گروه دوم است این نكته است كه اگر فنون قفل مفاصل حریف فقط در خاك اعمال شود در گروه دوم جای می گیرد ولی اگر در تمام حالات مثل ایستاده و نشسته بكار رود به گروه چهارم ملحق می شود.

 

گروه پنجم با نام آتمی وازا (فنون ضربات مرگبار) برای طیف وسیعی از رزمی كاران و حتی جودوكاران ناآشناست. عده كثیری از رزمی كاران در این اشتباه هستند كه جودو ضربات دست و پا ندارد. قسمت پنهانی ضربات دست و پای جودو در این گروه جای داده شده است. جودوكار در این مهارت می آموزد چگونه با استفاده از سلاح های كاربردی بدن خود از حملات حریف رهایی یابد و با اجرای این ضربات به نواحی حیاتی و حساس بدن حریف او را به سوی مرگ هدایت كند. این گروه به چند زیر شاخه اصلی تقسیم می شود.

 

دسته اول: فنون ضربات مرگبار دست است كه به اوده آته شهرت دارد جودوكار در این دسته از فنون آموزش می بیند كه چگونه با اجرای ضربات انگشتان، مشت، كف دست، آرنج و ... حریف را وادار به تسلیم شدن و در مرحله بعد از بین بردن نماید.

 

دسته دوم: فنون ضربات مرگبار پا است كه به آشی آته معروف است. در این فنون جودوكار می آموزد با قسمت های مختلف پا به نقاط ویژه ای از بدن حریف حمله كند و او را به مرحله ناتوانی و مغلوب شدن برساند. تفاوت عمده ای كه بین این ضربات آتمی وازا با سایر ضربات رشته های دیگر وجود دارد بحث كاربردی بودن و حملات و تهاجماتی است كه با استفاده از سلاح های كاربردی بدن صورت می گیرد. و هر ضربه و هر جایی از بدن حریف را شامل نمی شود فقط ضربات و نقاطی كه باعث تسلیم شدن یا مرگ حریف شود را شامل می شوند.

 

حال كه با این 5 دسته از فنون اصلی جودو آشنا شدید به تفاوت های آنها در هنر رزمی جودو و ورزش رزمی جودو می پردازیم. در هنر جودو به جودوكار تمامی این 5 دسته فنون را بدون هیچ گونه محدودیتی آموزش می دهند به همین دلیل است كه جودو تبدیل به انتخاب اول ارتش های دنیا شده است. و فرد با گذراندن دوره های سخت و طاقت فرسا مثل دوره رنجر و دوره تكاور مفتخر به اخذ نشان جودو و نصب آن بر یونیفرم نظامی خود می شود. چون فرد با استفاده از این 5 گروه از فنون تبدیل به سلاح جنگی در صحنه نبردها می شود. خاطرات نظامیان از سالهای جنگ چه در سایر كشورها و چه در دوران دفاع مقدس یادآور این مطلب است كه چگونه نیروهای هوا برد، یگان های ویژه و تكاور و سایر افراد مسلط به هنر جودو دشمنان را به راحتی خلع سلاح و دستگیر و در مواقعی خاص آنها را با استفاده از همین مهارت های رزمی از بین می برند.

 

حال به توضیحاتی درباره ورزش جودو می پردازیم. در ورزش جودو دیگر خبری از 5 گروه فنون گفته شده نیست و بخاطر اهداف صلح جویانه و لذت بردن از فعالیت های ورزشی محدودیت هایی برای آموزش و فراگیری فنون جودو قرار داده شده است. در ورزش رزمی جودو گروه اول از فنون جودو با نام ناگه وازا آموزش داده می شود. در این گروه فنونی هستند كه سبب آسیب رساندن به حریف می شود فنونی از قبیل كاوازه گاكه یا كانی باسامی و ... این فنون بدلیل مغایرت با فلسفه جودو و معنویت موجود در این هنر رزمی در ورزش جودو آموزش داده نمی شود و آموزش فنون مطابق جدول استاندارد آموزش مركز جهانی جودو (كودوكان) است.

 

گروه دوم كه مربوط به فنون نبرد در خاك می شود در بخش اوسای كومی با محدودیتی از قبیل عدم فشار به نخاع حریف و گردن او و عدم استفاده از حركات خشن آموزش داده می شود. در بخش فنون خفه كردن در خاك محدودیت خاصی اعمال نمی شود و مطابق هنر رزمی جودو است ولی در بخش فنون شكست مفاصل در خاك محدودیت های بسیاری اعمال می شود در قفل مفاصل در ورزش جودو شما فقط ملزم به اجرای تكنیك هایی هستید كه بر روی آرنج و بازوی حریف فشار می آورد و سایر مفاصل مثل مچ، كتف، زانو و ... را نباید تحت فشار قرار داد و این یكی از تفاوت های بارز هنر جودو و ورزش جودو است.

 

در گروه سوم و چهارم كه فنون خفه كردن در حالت سرپا و قفل مفصل در حالت ایستاده اجرا می شود این دو گروه در مبارزات ورزشی جودو ممنوع است و به محض اجرای این حركات جودوكار خاطی اخراج می شود چون این حركات در ورزش جودو با روح معنویت جودو در تضاد است.

 

درباره گروه پنجم با اصطلاح فنی آتمی وازا هم باید گفت بطور كلی این گروه در مسابقات ورزشی جودو ممنوع بوده و فقط در كاتاهای جودو آنهم بشكل كنترل شده تمرین می شود.

 

امید است كه با این توضیحات هم به تفاوت های بین هنرهای رزمی و ورزش های رزمی پی برده باشید و هم با هنر رزمی جودو بیشتر آشنا شده باشید.




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
How do you get taller in a day?
دوشنبه بیست و هفتم شهریور 1396 03:09
Hi, i feel that i noticed you visited my weblog thus i got here to go back the choose?.I
am attempting to to find things to improve my website!I guess
its ok to use a few of your concepts!!
BHW
چهارشنبه سی ام فروردین 1396 02:21
Hi, constantly i used to check weblog posts here in the
early hours in the morning, because i like to gain knowledge of more
and more.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر




Admin Logo
themebox Logo